‹
← ย้อนกลับ

โลกของเรื่อง

โลกของควอนทาเรียม

แผ่นหลังของหญิงสาวที่ยืนอยู่หน้าทางแยกในคืนที่ฝนเพิ่งหยุด

หญิงวัยสามสิบสี่ที่ตกต่ำถึงก้นบึ้งเพราะถูกโกงเงินมัดจำเช่าบ้าน กลิ้งตกบันไดหอพักห้องแคบ แล้วไปสิงอยู่ในร่างของสาวสวยวัยยี่สิบกว่า

มีเพียงเธอผู้ไม่ใช่ทั้งคนตายและคนเป็นเท่านั้นที่มองเห็นคาเฟ่ 'QUANTARO' ของผู้ที่อ่านอนาคตอันซ้อนทับกันได้

ทางกลับคืนสู่ร่างเดิมนั้นมีอยู่ เพียงแต่ไม่มีใครยอมบอกวิธีนั้นให้รู้

การซ้อนทับและการสังเกต

วันพรุ่งนี้หลายสายที่ไหลซ้อนทับกันอย่างโปร่งแสงเหนือคนคนหนึ่ง

การซ้อนทับ — ตรงหน้าทุกคนมีวันพรุ่งนี้นับสิบสายไหลซ้อนทับกันอย่างโปร่งแสงไปพร้อมกัน เป็นสภาวะที่ยังไม่มีสิ่งใดถูกกำหนด

การสังเกต — คนส่วนน้อยที่อ่านกระแสซ้อนทับนี้ออกคือ ผู้สังเกต

กฎ — สังเกตเมื่อใด ย่อมตายตัวเมื่อนั้น — ทันทีที่ผู้สังเกตมองเข้าไปในอนาคต กระแสหนึ่งในบรรดากระแสที่ซ้อนทับกันจะแข็งตัวเป็นจริง แม้แต่การเอ่ยชี้กระแสออกมาเป็นคำพูดก็อาจทำให้มันตายตัวได้ พวกเขาจึงไม่มองโดยพลการ และไม่พูดโดยพลการ

ควอนทาเรียม — องค์กร

เงาร่างของเหล่าผู้สังเกตที่ยืนย้อนแสงอยู่ในคาเฟ่ที่เหมือนห้องหนังสือ

องค์กรลับที่รวมผู้มีพลังอ่านอนาคตอันซ้อนทับกันไว้ ภายนอกแล้วไม่มีอยู่จริง ประตูจะปรากฏให้เห็นเฉพาะคนที่กระแสชีวิตกำลังสับสนเท่านั้น

ไม่ว่าภายนอกจะเคยเป็นใคร ภายในองค์กรมีเพียงพลังการสังเกตเท่านั้นที่มีความหมาย ไม่มีใครขุดคุ้ยอดีตและภูมิหลังของกันและกัน

งานของพวกเขามีเพียงอย่างเดียว คืออ่านกระแสที่สับสน แล้วอยู่เคียงข้างช่วยให้แขกเลือกเส้นทางที่ดีกว่าได้ด้วยตนเอง ไม่ทำให้หวาดกลัว

องค์กรเริ่มต้นขึ้นเมื่อใดและเพราะอะไร ยังคงอยู่ในม่านหมอก แม้แต่ ชา อูจิน ผู้เป็นหัวหน้าก็ไม่ได้เล่าทั้งหมด

QUANTARO — คาเฟ่

แสงไฟอบอุ่นที่ลอดออกมาจากช่องประตูไม้ ณ หัวมุมถนนยามค่ำคืน

QUANTARO คือสาขาประจำพื้นที่ของควอนทาเรียม ตั้งขึ้นเพื่อคลี่คลายเหตุการณ์ต่าง ๆ ภายนอกเป็นคาเฟ่ และประตูนั้นจะมองเห็นได้เฉพาะผู้ที่พิเศษเท่านั้น

ณ หัวมุมถนนที่เดินผ่านเป็นประจำ คืนหนึ่งจู่ ๆ ก็มีประตูที่ไม่เคยมีมาก่อนปรากฏขึ้น มองเห็นได้เฉพาะผู้ที่กำลังสับสนเท่านั้น

ไม่น่ากลัวเลย แสงไฟสลัว ห้องที่เหมือนห้องหนังสือซึ่งเต็มไปด้วยหนังสือและขวดแก้ว กลิ่นกาแฟหอมอ่อน ๆ การปรึกษาหนึ่งครั้ง กินเวลาราวชาหนึ่งถ้วย

กฎของผู้สังเกต

ลำแสงหนึ่งสายที่พาดผ่านความมืดแล้วแข็งตัวรวมเป็นหนึ่ง
  1. ไม่สังเกตโดยพลการ — การสังเกตนำมาซึ่งความตายตัว
  2. ไม่กำหนดคำตอบให้ — เพียงแสดงกระแสให้เห็น ผู้ตัดสินคือแขก
  3. ไม่นำตัวตนภายนอกเข้ามาในองค์กร
  4. ว่าเกิดอะไรขึ้นกับผู้สังเกตที่ฝ่าฝืนกฎนี้ ไม่มีใครเอ่ยถึงเลย
ข้อมูลที่เคยกรอกไว้ถูกเติมให้อัตโนมัติแล้ว